طرح هاي طراحان لباس ايراني، در کشوي ميز توليد کنندگان خاک مي خوردسرپرست يگ گروه طراحي چاپ پارچه دوخت و لباس معتقد است که با روند موجود در بازار لباس، اين طراحان جوان ايراني هستند که ضرر مي بينند...
بيش از 15 ميليون جوان در انتظار ازدواج به سر ميبرندمشاور رئيس سازمان صدا و سيما در امور جوانان معتقد است اگر نخواهيم بگوييم كه در زمينه ازدواج در بحران هستيم، اما وضعيت موجود هشدار جدي محسوب ميشود...
مراكز همسريابي يا دكاني جديد براي كاسبيهمسريابي مدل پيشرفته مشاوره در زمينه ازدواج است اما در حال حاضر رشد اين مراكز رو به افزايش است... گزارش فارس را در این رابطه حتما بخوانید!
18 تا 25 ساله ها بخوانند!رئيس سازمان ملي جوانان می گوید: بهترين سن ازدواج براي دختران 18 تا 25 سال و براي پسران 21 تا 27 سال است...
شمال شهرنشينان تهران ركوردار طلاق كشور شدنددر حالي كه تنها 20 درصد جمعيت كشور در استان تهران ساكن هستند، بيش از 28 درصد طلاق كشور در اين استان اتفاق ميافتد...
4 هزار زوج در آستانه جدايي به كانون خانواده بازگشتند4 هزار زوج در آستانه جدايي با حضور در دورههاي آموزشي و استفاده از مشاوره به كانون خانواده بازگشتند...
تأملي برحضور «خانواده» در دعاي ۲۴ صحيفه ي سجاديه - نیره السادات حسینی پروردگار حكيم، براي آرامش آدميان، مأمني دلپذيرتر از كانون شريف خانواده قرار نداده است. خانواده اي كه دو پايه استوار آن پدر و مادرند و وجود فرزند به بركت آنان معنا يافته است. حقوق والدين از جمله امور قابل توجهي است كه هم در مصحف شريف الهي و هم در احاديث معصومين ( عليهم السّلام ) جايگاهي ويژه را به خود اختصاص داده است. خداوند بزرگ در قرآن كريم، پيوسته انسان ها را به نيك رفتاري نسبت به والدينشان فرمان مي دهد: " بالوالدين احسانا". در مرام و كلام معصومين و در ادعيه اي كه از آن بزرگواران به جاي مانده است نيز تأكيد بر مقام والاي پدر و مادر نمود گسترده ای دارد. نگارنده ي اين سطور به شوق فهم ذره اي از معرفت كلام نوراني معصومين (عليهم السّلام) تاملي بر يكي از ادعيه ي جانبخش صحيفه ي سجاديه داشته است كه شامل دعاي امام زين العابدين ( عليه السلام) در حق پدر و مادر است. اين دعا در عين بهره مندي از مفاهيمي ژرف، از حيث ظاهر و به لحاظ ظرافت هاي ادبي نيز از زيبايي هاي دلنوازي بر خوردار است كه عنايت بيشتر اهل فن را به خود جلب مي كند. 
محمد سهیلی سرمایه ی اجتماعی مفهومی نو بنیاد محسوب می شود. کاربرد رایج آن در مقالات دانشگاهی از دهه ی 1990 با کار های افرادی چون جیمز کلمن، پیربوردیو، فرانسیس فرکویاما و بویژه رابرت پاتنام بوده است و با این همه در کشور ما مفهومی شناخته شده است تا بدانجا که به برنامه ی پنج ساله چهارم نیز راه یافته و ماده ی 98 برنامه ی چهارم،دولت را مکلف به حفظ و ارتقای سرمایه ی اجتماعی و گسترش نهاد های مدنی کرده است. سرمایه ی اجتماعی وجوه گوناگون سازمان اجتماعی نظیر اعتماد، هنجار ها و شبکه هاست که می توانند با تسهیل اقدامات هماهنگ، کارایی جامعه را بهبود بخشند. در مجموع می توان گفت این مفهوم دارای سه مولفه ی مهم اعتماد اجتماعی، انسجام اجتماعی و مشارکت اجتماعی است که خود بر آمده از این مفهوم و در عین حال شکل دهنده ی آن هستند. فراهم ساختن و تدارک سرمایه ی اجتماعی با واسطه و میانجی گری مجموعه ای از نهادهایی که تقریبا به وسعت و گستردگی خود جامعه هستند، انجام می پذیرد. خانواده ها، مدارس، مراکز مذهبی و انجمن های داوطلبانه، انجمن های تخصصی، فرهنگ عمومی و غیره از آن جمله است.
سلسله حرفهای جدی جوان برای یک موضوع «کاملا غیررسمی» (3) ابراهیم شجاعی اصل برگزاری فعالیت های فوق برنامه به طور اعم و اردوهای تربیتی به طور اخص، در غنی سازی اوقات فراغت جوانان از چنان نقش با اهمیتی برخوردار است که حتی قادر به جلوگیری از بروز بسیاری از اختلالات روانی است. یکی از بهترین و بارزترین آثار زندگی جمعی و گروهی کسب روحیه ی تعاون، همکاری و خودباوری است. گاه با این که از نتایج مثبت کار گروهی آگاهیم اما روحیه ی انحصار طلبی و این که می خواهیم اقدامات خوب به نام مان تمام شود، ما را ا ز دست یابی به این نتایج مثبت محروم می کند. در فعالیت های گروهی تمرین می کنیم که چگونه با مشارکت کارهایی دشوار را انجام دهیم و طرح های بزرگ را اجرا کنیم. آشنایی با تشکیلات و سازماندهی در اردو و شرح وظایف و نحوه ی ارتباط آن ها با یکدیگر از جمله موارد مهمی است که می تواند ما را در برگزاری اردوهای سازنده و آموزنده یاری کند.
لحظه نگاری های «جوان» از یک اتفاق خوب - مجتبی مختاری با یکی از رفقا توی کتابخانه ی دانشکده بودم كه از بیت رهبری تماس گرفتند که اسامی تان را برای دیدار با مقام معظم رهبری در افطاری دانشجويی ماه مبارک رمضان بدهید. رهبری همه ساله در ماه رمضان 5 نوبت افطاری با جامعه ی قاریان، شعرا، مسؤولان، اساتید و دانشجویان دارند که مهمترین و صریح ترین و صمیمانه ترین آنها با دانشجویان است که نمایندگان تشکل های دانشجویی و نخبگان سراسر کشور به نمایندگی از تمامی مردم ایران بدون هیچ واسطه ای با آقا دیدار می کنند... به محض رسیدن به تهران طبق برنامه ریزی که کرده بودیم یک راست رفتیم خانه ی یکی از رفقا که درخیابان کناري بیت رهبری بود، ولی چون صبح خیلی زودی بود، تصمیم گرفتیم اول چند قدمی توی خیابان پاستور خیابان جمهوری را ه برویم. داشتند خیابان پاستور را که خیابان کم عرضي با درختان بزرگ است خط کشی می کردند. سکوت دلنشینی خیابان را فراگرفته بود. جوی های اطراف خیابان هم پر آب بودند (به عکس مشهد) گه گاه هم یک قوطی که توی جوی آب غوطه ور بود سروصدا می کرد... چند تا دکه ی بازرسی با چند تا مامور توی خیابان های اطراف بود... 
بعد از ظهر دوشنبه یک روز قبل دیدار با 6 نفر ازدوستان دانشجو با قطار به تهران رفتیم. پیش بینی می کردیم که ساعت 3 صبح به تهران برسیم. تقریبا 5/11 ساعت توی راه بودیم که البته یک لحظه از آن را هم نخوابیدیم، دلیلش هم معلوم است؛ وقتی چند تا دانشجو دور هم جمع بشوند اینقدر از مسائل مختلف حرف می زنند که نوبت به خواب نمی رسد، به خصوص این که دیدار به این مهمی هم در پیش باشد.
یک گزارش ساده - سحر سپهر «کانون مخترعین» جایی است برای آنان که در عنفوان جوانی دست به کاری شگرف همچون «اختراع » زدهاند. «کانون مخترعین ایران» شهریورماه سال جاری با شعار بنیادی «آنان که خستگیناپذیر میکوشند تا وارستگی، فاصله چندانی ندارند.» زیر نظر سازمان ملی جوانان دایر شد. این کانون در راه خطیر خود اهداف متعددی تدوین کرده است، که از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: الف ) شناسایی و حمایت از مخترعان و پژوهشگران ب ) برگزاری جلسات علمی، پژوهشی ج ) معرفی مخترعین و پژوهشگران د ) برقراری مخترعین و پژوهشگران کانون مخترعین ایران دارای 7 کمیته تخصصی است. کمیتههایی که هر یک با فعالیت در حیطه پژوهش و آموزش در پی تحقق اهداف یاد شدهاند...
پیرامون «جوانان مخترع شهر ما» - ملیحه زحمتکش هیجان زده ام. مدام با خودم کلنجار می روم، اگر اختراع مرا ثبت كنند چه روزهای خوبی را در پيش رو خواهم داشت! آيا آنها از من حمایت خواهند کرد؟ آيا می توانم آنچه را كه اختراع كرده ام، گسترش بدهم و بعد از رساندن آن به مراحل تولید انبوه، برای میهنم افتخار کسب کنم و بگويم كه آري! من یک ایرانی هستم. یاد روزهایي در من زنده مي شود که اختراع خود را براي چندمين بار آزمایش کرده بودم و به نتيجه نرسيده بودم. اما، دوباره تلاش کردم، تلاش کردم، تلاش کردم. چه شب های بسياري که تا صبح، به امید رسيدن به راه حلي تازه، مشغول تحقيق و بررسي و مطالعه بودم. تا اینکه، اين همه ی تلخي به شيريني مبدل شد و نتيجه ی تلاش هايم به ثمر رسید. هیجان زده ام زودتر موعد ثبت آن برسد...
چند روایت آشنا از نگاه ویژه امام خمینی (ره) به خانواده - ناصر نادری سفره غذا بهار بود. دختر سفره غذا را پهن کرد.حاج آقا روح الله کنار سفره نشست.یکی دیگر از دخترها غذا را توی بشقابها ریخت.بچه ها گرسنه بودند.حاج آقااز دخترانش پرسید : چرا خانم نیامدند؟ سپس صدازد خانم چرا نمی آیید؟ صدای مادر از آشپزخانه آمد:آقا شما غذایتان را بخورید، من الان می آیم. ولی حاج آقا روح الله دست به غذا نبرد و منتظر همسرش ماند. ظهر بود.خانم سفره را پهن کرده بود.بچه ها گرسنه بودند ولی می دانستند تا خانم نیاید پدر دست به غذا نمی برد.خانم آمد و پارچ آب را وسط سفره گذاشت.سپس بشقاب ها را برداشت و غذا راکشید. در همان وقت صدای در حیاط آمد.حاج آقا روح الله بلند شد و بیرون رفت.لحظاتی بعد صدای یاالله یا الله پیرمردی را از حیاط شنیدند. خانم چادرش راروی سرش مرتب کرد.پیرمرد گونی کودی رابرای باغچه حیاط آورده بود.پدر به اتاق آمد و با مهربانی گفت: این پیرمرد ناهار نخورده...
چهارده روایت از حماسه ی حسینی - مهدی لسانی هر سال در محرم و صفر – دو ماه اول تقویم قمری – خون در رگ ها می جوشد و یاد حسین به جان، توان و به توده ها، ایده می دهد. حماسه حسین (ع)در نگاهی گذرا چنین است: 1. پای بندی به صلح امام حسن (ع) با معاویه پس از شهادت برادر: «اکنون حرکتی نکنید و از آشکار شدن دوری کنید و تا معاویه فرزند هند زنده است از اقدام نابه جا بپرهیزید. اگر او مرد و من زنده بودم، نظرم به شما خواهد رسید ان شا الله.» 2. مخالفت امام با پافشاری معاویه در بیعت گرفتن برای یزید: «آیا یزید شرابخوار و بی بند و بار بهتر از من است؟ من هر گز با او بیعت نخواهم کرد زیرا پس از برادرم حسن امر (ولایت) با من است. معاویه کار خود را کرد. او برای برادرم سوگند یاد کرد که پس از خود خلافت را در هیچ یک از فرزندان خود قرار ندهد و آن را اگر من زنده بودم به من وا گذارد «من از جد خود رسول خدا شنیدم فرمود: خلافت بر فرزندان ابوسفیان حرام است.»
گفتگوی «جوان» با رضا رهگذر - سیف الدین مینایی آيا تعقل و جنبه هاي عقلاني دين مي تواند باعث پيوستگي افراد با مذهب شود؟ بي ترديد بين آموزه هاي دين و آنچه كه عقل سليم آن را مي پذيرد، مباینت وجود ندارد. كه گفته اند: «كلما حكم به العقل، حكم به الشرع». هر دين راستینی، در مباني و اصو
ل خود، مخالفتي با عقل سليم ندارد. اما دين، در عين دارا بودن اين جنبه مهم، در عقلانيت صرف خلاصه نمي شود. اگر اين تنها بود، كمتر مي توانست مايه ظهور و بروز آن همه فداكاري ها و ايثارگري هاي افسانه اي در طول تاريخ شود؛ كه نمونه هاي غير قابل انكار متعددي از آن را در بحبوحه انقلاب و جنگ تحميلي شاهد بوديم. اگر عقلانيت يك بال دين باشد، عشق و عاطفه و احساس هم بال ديگر آن است. با اين دو بال، با هم، است كه دين مي تواند ارواح پيروان خود را اوج دهد و به پرواز در ماوراها در بياورد. همچنان كه، به فرموده استاد شهيد مرتضي مطهري، خداوند هم در قرآن، به تناوب از هر دوي اين بيانها و شيوه ها، براي هدايت مردم سود مي جويد. گاه براي آنان دليل مي آورد و عقل آنان را مخاطب خود قرار مي دهد، زماني با تحريك عواطف و احساسات، مي كوشد آنان را تحت تأثير قرار دهد. اين همه، از آن روست كه انسان متعادل نه عقلانيت صرف است و نه احساس صرف. كاملترین و به هنجارترين انسانها كساني هستند كه توانسته اند تعادلي صحيح بين اين دو قطب اصلي و نيرومند وجودي خود برقرار كنند. يكي از مهم ترين تلاشهاي دين نيز ايجاد چنين سازگاري و تعادلي در انسان است. با اين همه، در اين بحث، وقتي وارد موضوع عقلانيت مي شويم، حتما بايد بپرسيم و تعريف كنيم كه كدام عقلانيت؟ مسلماً عقلي كه دين آن را تأييد مي كند، با عقل ابزاری محدود به مادیت كه غرب و اومانيسم از آن دفاع مي كند، تفاوتهاي گاه بسيار زيادي دارد. اين كجا و آن كجا! برخي از كساني كه اخيرا در داخل كشور، به عنوان مسؤول مملكتي يا متفكر، روي لزوم عقلانيت دين و خرد ورزي تأكيد مي كنند، اگر مجبور به ارائه تعريف خود از اين عقلانيت و خرد شوند، خواهيد ديد كه متأسفانه، منظورشان عقلانيت صرفا مادي و اومانيستي است.
گزارش جوان از حضور «روایت عشق» در نگارخانه رضوان – حجت حسنی سعادت نقاشی قهوهخانهای بازتابی از اصیلترین هنرمندی هنرمندان دلسوختهی این سرزمین است. هنرمندانی از تب در تاریخ نقاشی این دیار نقاشی قهوهخانه پدیدهای بود که همراه با حفظ تمامی ارزشهای منطقی هنر مذهبی و سنتی ایران به ضرورت نیاز و به پاس احترام به باورهای مردم متولد شد، مردمی که شمایل مقدس امامان بزرگوار و تصاویر حماسهای جانبازی و ایثار پیشوایان دینیشان را، نه به دلیل آذین و نقش و نگار، که به حرمت ایمانشان میخواستند. اما نقاشی ایرانی به مفهوم امروزیاش، جدا از عرفان با هنر تذهیب، و اعجاز نقشهای پررنگ و زیبای کاشیکاری و سایر تجلیات هنرهای بومی پیوند میخورد. به این بهانه موسسهی آفرینشهای هنری آستان قدس رضوی مجموعهای از آخرین آثار به جای مانده از این سبک نقاشی را با موضوعات عاشورایی و مذهبی در نگارخانه رضوان گرد هم آورد و پذیرای هنرمندان و هنردوستان شد.
ار مردم ساده دل و آینه صفت کوچه و بازار، آنانی که پس از قرنها سکوت، زیر سقف تاریک قهوهخانهها در خلوت عارفانهی تکیه ها و حسینیه ها، در سر هر کوی و برزنی، چشم در چشم مردم دوختند و در محفل پر انس و الفت آنان، با کشیدن نقاشی و نشاندن رنگی، بغض معصومانهشان را در دفاع از آبرو و اعتبار و اعتقادات و باورهای همین مردم به یکباره شکستند.
مثل هر روز به پارک آمده بود، گاهی تند و گاهی آهسته قدم می زد و به اطرافش توجهی نداشت. مسیر مستقیم خود را تا انتها می پیمود، لحظه ای درنگ می کرد و دوباره مسیر را بر می گشت. با مشت های گره کرده و پشت قوز کرده غرق افکار خود بود. گاهی از زمانی که جوان به توصیه ی مکتوب باغبان پیر پارک تن داده بود، به الگوی جوانان محل تبدیل شده بود. آن روز هم داشت از قول مشاورش به همه توصیه می کرد؛ هیچ فردی از مادر، خوش شانس یا بد شانس متولد نمی شود، بلکه انسان های خوشبخت کسانی هستند که: 1- مهارت تصمیم گیری خردمندانه دارند 2- مهارت استفاده از فرصت ها را دارند 3- توان تبدیل فرصت بد به خوب را دارند 4- همیشه و در همه حال خود را جزو خوش اقبال ها می دانند. هنوزداشت آخرین توصیه را ارائه می داد که با صدای دلنشین مادر که می گفت: «پسرم دانشگاهت دیر نشود»، از خواب بیدار شد.
زیر لب با خود حرف می زد. اینها کار هر روزش بود. از چهره ی درهم و عبوس او می شد حدس زد که با خودش هم قهر است. باغبان پیر پارک سری تکان داد و زیر لب غرغر کرد: «آخر در کنکور قبول نشده ای، دو ماه است به یک مرده ی متحرک تبدیل شده ای!» به نظر می رسید این گفتگو هر روز بین این جوان رعنا و باغبان پیر رد و بدل می شود. چون پیرمرد انتظار جوابی یا واکنشی نداشت. ولی امروز پیام پیرمرد تأثیر گذاشت. جوان متوقف شد. با تردید به پیرمرد نزدیک شد و گفت: «پدر جان، می شود دست از سرم بر داری؟! بحث کنکور که نیست؛ شانس و سرنوشت است که مرا به خاک سیاه نشانده، اگر یک جو شانس داشتم، امروز همه چیز داشتم!» پیرمرد به بیلش تکیه داده بود و با لبخندی پدرانه گوش می داد. از این که این جوان بعد از چند ماه به حرف آمده، راضی به نظر می رسید. جوان می خواست دور باطلش را شروع کند؛ ولی نگاه نافذ پیرمرد او را متوقف کرد. لحظاتی چشم در چشم هم انداختند، جوان داشت در برابر نگاه پیرمرد مغلوب می شد، با دست پاچگی عذر خواهی کرد که برود ولی پیرمرد نوشته ای به او داد و خداحافظی کرد.
گذری بر یک پژوهش پیرامون جوانی و «هیجان خواهی» - زهرا ربیع زاده فرض كنيد چند پژوهشگر به كلاس شما ميآيند و براي اجرای چند آزمايش درمورد حافظه، خواب، محروميت حسي، ادارك فراحسي، هيپنوتيزم و آزمایش های دارويي داوطلب ميخواهند. آیا شما داوطلب شرکت در این آزمایشها می شوید؟ اگر پاسخ شما مثبت است كدام يك را انتخاب می كنيد؟ اگر شما هيجان خواه باشيد، بيشتر دوست داريد در آزمايش هاي غير عادي مثل هيپنوتيزم و آزمایش های دارويي شركت كنيد اما هیجان گریزها اغلب آزمايشهاي عادي مثل آزمایش حافظه را انتخاب می کنند . هيجان خواهي يك ويژگي شخصيتي است. افراد هيجان خواه از فعاليتهايي كه خطرات جسمي و رواني به دنبال دارد لذت ميبرند و به فعاليتهايي چون كوهنوردي، پرش با چتر، سقوط آزاد، اسكي در شيب هاي تند، موج سواري و غواصي، سفرهاي پرمخاطره، مهاجرت، سرمايهگذاريهاي پرمخاطره، موتورسواري و رانندگي با سرعت بالا و سپر به سپر با ماشین جلو علاقه ی زیادی دارند. این افراد از كارهاي غير معمولي و غير عادي كه اطلاعات بسيار كمي هم در مورد آن دارند علاقه ی بسيار زيادي نشان ميدهند و از فعاليتهايي كه حداكثر تحريك و هيجان را براي آنها به وجود ميآورد استقبال ميكنند. آنها افزايش ضربان قلب در اثر شرطبندي را دوست دارند، و براي اينكه ضربان قلبشان تندتر شود شرط هاي بزرگتري می بندند. اما متاسفانه مخاطره جويي آنها در زمينههاي گوناگون دیگری هم آشكار ميشود. از جمله رفتارهای خلافی مثل دزدي از فروشگاه ها، فروش مواد مخدر، تخلفات رانندگي، قماربازي و ...
سلسله گفتگوهای "جوان" پیرامون مقولات فرهنگی-1- هادی طالبیان یکی از مهم ترین تکالیف ما در درجه ی اول مهندسی فرهنگ کشو مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای شواری عالی انقلاب فرهنگی 8/10/83 موضوع مهندسی فرهنگی با تأکیدات مقام معظم رهبری، در حال تبدیل شدن به یکی از گفتمان های غالب در سطح جامعه است. بسیاری بر این اعتقاد ند که اگر نگاه سیستماتیک به فرهنگ داشته باشیم، آن را تابع قواعد و نظم خاصی می بینیم و این نظم و قاعده قابل شناسایی و هدایت به منظور طراحی و تدوین راهکارهایی برای رسیدن به وضعیت مطلوب است و با همین نگاه فرهنگ پژوهی را پیشنهاد و مطلوبیت ذاتی آن را درخدمت به مهندسی فرهنگی می دانند. به هر حال آنچه واضح است و در کلام رهبری نیز به عنوان گام اول در فرآیند مهندسی فرهنگی به حساب می آید شناخت به موقع مسائل فرهنگی و تبدیل آن به سوال هایی صریح و شفاف آن وبه دنبال آن سیاستگداری مناسب جهت پاسخ گویی فعال به آن هاست. نظر به اهیمت این موضوع و جایگاه شورای عالی انقلاب فرهنگی در سیاستگذاری پیرامون این بحث گفت و گویی را با دکتر بابک نگاهداری معاونت ارتباطات این شورا، ترتیب دادیم که در ادامه تقدیم می شود...
ر است، یعنی مشخص کنیم که فرهنگ ملی، فرهنگ عمومی و حرکت عظیم درون زا و ضرورت بخش و کیفیت بخشی که اسمش فرهنگ است و در درون انسان ها و جوامع بوجود می آید، چگونه باید باشد، اشکالات و نواقصش چیست و چگونه باید رفع شود، کندی ها و معارضا تش کجاست؟
گزارش جوان از حضور «روایت عشق» در نگارخانه رضوان – حجت حسنی سعادت نقاشی قهوهخانهای بازتابی از اصیلترین هنرمندی هنرمندان دلسوختهی این سرزمین است. هنرمندانی از تبار مردم ساده دل و آینه صفت کوچه و بازار، آنانی که پس از قرنها سکوت، زیر سقف تاریک قهوهخانهها در خلوت عارفانهی تکیه ها و حسینیه ها، در سر هر کوی و برزنی، چشم در چشم مردم دوختند و در محفل پر انس و الفت آنان، با کشیدن نقاشی و نشاندن رنگی، بغض معصومانهشان را در دفاع از آبرو و اعتبار و اعتقادات و باورهای همین مردم به یکباره شکستند. در تاریخ نقاشی این دیار نقاشی قهوهخانه پدیدهای بود که همراه با حفظ تمامی ارزشهای منطقی هنر مذهبی و سنتی ایران به ضرورت نیاز و به پاس احترام به باورهای مردم متولد شد، مردمی که شمایل مقدس امامان بزرگوار و تصاویر حماسهای جانبازی و ایثار پیشوایان دینیشان را، نه به دلیل آذین و نقش و نگار، که به حرمت ایمانشان میخواستند.
گپ و گفتی با چند مخترع جوان - ملیحه زحمت کش هیجان زده ام. مدام با خودم کلنجار می روم، اگر اختراع مرا ثبت كنند چه روزهای خوبی را در پيش رو خواهم داشت! آيا آنها از من حمایت خواهند کرد؟ آيا می توانم آنچه را كه اختراع كرده ام، گسترش بدهم و بعد از رساندن آن به مراحل تولید انبوه، برای میهنم افتخار کسب کنم و بگويم كه آري! من یک ایرانی هستم. یاد روزهایي در من زنده مي شود که اختراع خود را براي چندمين بار آزمایش کرده بودم و به نتيجه نرسيده بودم. اما، دوباره تلاش کردم، تلاش کردم، تلاش کردم. چه شب های بسياري که تا صبح، به امید رسيدن به راه حلي تازه، مشغول تحقيق و بررسي و مطالعه بودم. تا اینکه، اين همه ی تلخي به شيريني مبدل شد و نتيجه ی تلاش هايم به ثمر رسید. هیجان زده ام زودتر موعد ثبت آن برسد...
از میان شنیده هایمان در راهروهای دادگاه خانواده - ملیحه جهانبخش
