***

کمیته ی سیاهکاری تقویم

*یوسف محمدزاده

اگر با عده ای از رفقا دور هم جمع شوید و بخواهید کاری مثبت انجام دهید که بترکاند.

اگر می خواهید حوصله ی سرازیر شده تان را کمی جمع و جور کنید به آن در زمینه های مثبت و عالیه جهت دهید.

نه...بگذارید کلام آخر را اول بزنم که از قدیم الایام گفته اند جنگ اول به از صلح آخر « پس خود را برای نبردی تمام عیار با بازی روزگار آماده کنید.»

کار سختی نیست، فقط کافیه که کمی جربزه از خودتان نشان دهید، بعد حالش را می برید، آن وقت خودتان را در جرگه ی تصمیم بگیران و قانون گذاران مملکتی می بینید.

حضور انور جنابعالی عارضم که فرض کنید قرار است کمیته یا گروهی را جمع و جور  کنید که در مورد مناسبت هایی که جایشان در تقویم خالی مانده تصمیم گیری کنید تا بلکه این روزها هم به سلامتی صاحبخانه شوند.

بعد در همان فرضیاتتان که این گروه را به سلامتی تشکیل دادید، می نشینید و تفکر می زنید که خوب حالا از کجا شروع کنیم. اصلاً چه روزی فراموش شده است؟؟؟ مثلاً:

- روز بزرگداشت اموات کارتن خواب!

- روز گسترش ارتباطات خاله زنکی!

- روز پاسداری از حقوق طبقات مرفه! و روزهایی از این قبیل.

بعد نظرات تک تک اعضا را جمع می کنید، نظرات آنها از نظرات شما هم خنده دارتر است. ناگهان فکری به ذهن یکی از اعضا خطور می کند. او خودش را می گیرد و با حالتی فاتحانه و لوسانه می گوید که مگر ما همه مان جوان نیستیم. خوب اول از خودمان شروع کنیم که بهتر است. بعد اعضا برایش کف و سوت و جیغی به نشانه ی تشویق می کشند.

دقایقی اعضای گروه هر یک خودکارش را در دهان می چرخاند و غرق در تفکر به این می اندیشد که چه روزی بهترین روز برای این نوگلان است مثلاً:

- روز 30 اسفند

- یک روز قبل از شروع مدرسه ها(روز گلها)

- سیزده به در

و در نهایت پس از کلی بگو و مگو و شل کن سفت کن، اعضای محترمه به یک نظر واحد نمی رسند.

حالا خودمانیم این اعضا هم عجب مخ های بسته بندی شده ای داشتند. حالا با توجه به اینکه این افراد به نتیجه ای نرسیدند ما از هم اکنون نیازمند یاری شما هستیم. به نظر شما چه روزی بهترین روز برای نامگذاری روز جوان است.

بله چی گفتید یک بار دیگر تکرار کنید لطفاً!

- همه ی روزها می تواند رو زجوان باشد؟ به شرطی که دلمان جوان باشد!

- خوب این هم فکر خوبی است.

***

تاریخ تولد یک شخصیت شخیص

*الهام رجایی

یا شما آدم های زیادی دل خوشی هستید و یا ما جوان های به قول بعضی ها روغن نباتی زیادی حالمان از این روزگار گرفته. خودتان با دست خودتان کلاه خودتان را قاضی کنید، دلتان نمی خواست به جای نظر سنجی در مورد انتخاب روز جوان از شما درباره ی تعداد پذیرفته شدگان در کنکور می پرسیدند... یا علت گرایش این نسل پرتکاپو به پدیده ی نمیدانم چی چی سوز اعتیاد ... و یا امثال همه ی این حرف های از ما بهترانی...

ولی خداییش را بخواهید دلمان لک زده بود برای قد ارزنی اظهار فضل کردن! چطور و چگونه اش و برای چه کسی اش آن قدر هم مهم نیست، به قول ضرب المثل اجنبی گونه که می گوید نردبان پله پله. شاید فردا روزی هم از ما درباره ی تعداد پذیرفته شدگان کنکور چیزی پرسیدند.

ولی اگر انتخاب روز جوان دست شخص شخیصی مثل ما بود از اول بدون کمترین فکر و حدس و گمانی می زدیم به خال همان تاریخ تولدمان...

خودتان باز هم با همان دست مبارک خودتان کلاه همان خودتان را قاضی کنید... به هر حال ما همان شخصیت شخیص هستیم.

***

روزی در بهار

*محبوبه زریاب

اگه یک بار بهتون بگن چه روزی رو روز خودت انتخاب می کنی؟ اگه یه بار بهت بگن توی این 365 روز یه روز قرار مال تو باشه تو چی کار می کنی؟ والا راست شو بگم هر چه فکر کردم چیزی به ذهنم نرسید. یه ذره مغزم «ارور» می داد. ای بابا ما که انتظار نداشتیم این قدر ما رو تحویل بگیرند. بابا ما به همون ثبت الکی الکی اسم این روز توی تقویم هم راضی بودیم. تو رو خدا... راضی نیستیم مسئولین به زحمت بیفتن و به خاطر این روز این همه برنامه ریزی و سرمایه گذاری کنند. ما به همین چرخ زدن توی گیم نت ها و چت کردن و حالا یک ذره بهترش که همون کارهای علمی کردن و مقام آوردنه راضی هستیم... ها نه؟! جدیه؟ قضیه رو جدی بگیریم؟ چشم...چشم. به روی چشم. خوب بنا به توصیه مقامات بالا که شوخی بسه و یکمی جدی باش ما هم جدی هستیم. خوب... جونم براتون بگه که من اگه بودم اولندش از خر شیطون میومدم پایین و میگفتم بابا یه روز کمه. این یه روز رو بکنین یه هفته که هم یه حالی به کارمندهای دولت داده باشیم، و هم اینکه واقعاً وقت بشه یه سری به یکسری از جوون هایی که تا بهشون سری نزده بودیم بزنیم و ببینیم که اگه واقعا دارند کارهای زیر زمینی نمی کنن و درست زندگی میکنن از شون تقدیر کنیم! چی یه هفته زیاده؟ خوب 3 روز.. اونم کافیه. ولی خداییش کمه ها!!!! خوب از این 3 روز یه روز و نیمش از جوون های خوب تقدیر کنیم و یه روز و نیمشم بریم سراغ اونایی که خواستن خوب باشن ولی نشد. می تونیم توی این 3 روز سر هر محله ای یه گروه موزیک بذاریم که آهنگای جوون پسند این ور آبی رو پخش کنه! چرا نمیریم بیمارستانها؟ چرا نمی ریم مراکز بیماریهای خاص تا اونایی رو ببینیم که واقعاً منتظر اومدن ما هستن. اصلا بدم نیست همون جا بنشینیم با دلهای پاک واسشون یه دعای توسل یا زیارت عاشورا بخونیم والا روز دوم یه سری بزنیم به اینترنت. یه سرچ کوچولو از ایرانی های موفقی که دارن اون ور آب اسم ایران رو پرچم ایران رو بالا میبرن... این رو میبایست قبلا به فکرش بودیم. خوب. دیگه چه کار کنیم... اوقدر کار رو سرمون ریخته که نمیدونیم به کدوم برسیم! خوب... دیگه.... ها ؟ روز رو نگفتیم چه روزی باشه؟ والا... من بودم این روز رو می ذاشتم تو یکی از ماههای اول سال وقتی که همه چیزی نو میشه.. همه چیز جوون میشه... تازه اون موقع همه شور و حال دارن. همه میتونن یه نگاهی هرچند کوچیک به تو بکنن... البته بنظر من تاریخ فعلی این روز هم خیلی خیلی خوبه... ولی ایکاش تو بهار بود!